Al maar meer wedstrijden

Toevallig ben ik bij vrienden in Duitsland, nog toevalliger belanden we op een wedstrijd aan de oever van de Elbe en tot mijn verbazing worden we ter plekke hartelijk uitgenodigd deel te nemen. Waar maak je zulke charmante aanbiedingen nog mee? Erg onvoorbereid, maar dat past wel in mijn nonchalance. De zelfde nonchalance die me enerzijds helpt om zonder zenuwen losjes mee te doen maar anderzijds ook opbreekt. Ik doe wel mijn best, maar heb gewoon onvoldoende prestatiedrang om voortdurend echt scherp te zijn op de perfectie.
Hier in Noord Duitsland vertelt het program me dat er vier keurmeesters zijn en dus veronderstel ik met de andere deelnemers dat er vier proeven zullen zijn. Geruchten dat er daarna nog vier komen, doemen op en blijken na de lunch ook realiteit. De proeven zijn leuk, de stemming is erg sportief en het deelnemers niveau uitstekend. De collegialiteit groeit met het trainingsniveau, zo lijkt het. Uitermate joviaal en nergens gejengel over verkeerd keuren, foute proeven, concurrentiedrift of welke andere wanklank ook.

Er is veel en goede concurrentie en dus is Frodo extra gespannen en hebberig. Hij neemt bij de walk-up veel vrijheid en markeert soms lang niet zo goed als ik gewend ben. Drie van de vier keurmeesters doen nog een twee de proef en rond vier uur merk ik dat de dag voor Frodo erg lang aan het worden is. Ineens realiseer ik me weer dat hij nog maar 15 maanden is. Plotseling loopt hij na perfect markeren met de dummy aan me voorbij en speelt! Ongekend! De laatste test is rond zes uur en hij is dan helemaal op. Hij zit steady op post, haalt perfect die ene van de vier dummy's, waarnaar ik hem opgelijnd heb, maar klimt dan in me van vermoeidheid. De dag was te lang voor zo'n jong hondje. Niet dat het erg is, want ook hieraan moet hij maar leren wennen. Je kunt misschien beter een keer per maand een lange dag maken dan elk weekend een korte wedstrijd, zeker als je in Duitsland woont en dus altijd heel erg ver moet rijden. Wij hebben genoten van een prachtige workingtest!

KNJV Hardenberg

Het regent wedstrijden en de slordigheden kruipen dus nader. Maar nu tijdens de KNJV-proef bij Hardenberg. De ochtend is nat en blubberig. Het water is breed en er is geen twijfel of Frodo wel over gaat, maar wel duurt het erg lang voordat hij de eend ruikt. Hij markeert prima, maar spuugt de eend voor mijn voeten uit! Smokkelt iets bij het houden van de aangewezen plaats en voelt te langen leste niet veel meer voor aandachtig volgen. Maar een B-diploma met een 7,5 gemiddeld levert het wel op.

De organisatie zet hier een prima eerste proef neer. Veel goede draadharen en van de labradors lijkt de helft van Abbotsross komaf. Een grote, gezellige familie. Meer dan twintig honden gaan op voor het dirigeren. De helft lijk er nog niet helemaal aan toe (maar dat kan aan het moment liggen) en een klein aantal toont prachtig werk. Die gaan meteen vol overtuiging diep. Dan komt natuurlijk de moeilijkheid: is-ie nog in de hand? Groots is de show die Frans Oostveen ook hier geeft met Cockpit Wager. Hij wint de wedstrijd met nota bene 97 van de 100 punten. Met zeven jaar toont Demi nog steeds een tophond te zijn.

NLV Leeuwarden

Twee dagen later is de clubdiplomadag van Willy Kuiper en Jaap en Geke van der Veen op de Grote Wielen bij Leeuwarden. De meeste regen is gisteren al gevallen en dus blijft het redelijk droog. Het komt me goed uit om met dummy's te werken en dus goed aandacht te besteden aan de afwerking. Dat gaat goed. En eindelijk behalen we nu eens een C-diploma. De cijferlijst is mooi, maar het markeren wordt onvoldoende gevonden. Tja, daarover heeft iedereen zo zijn opvatting en natuurlijk had ook ik het liever beter gezien. Toch ben ik over het werk van Frodo vandaag beduidend beter tevreden dan vrijdag in Hardenberg!

Een derde faalde op het markeren, een andere derde op de vette modderpoel aan het over water en de bijna-rest op uit dekking. Erg veel C-diploma's dus dit jaar. Iedereen die de akelig, natte, drassige greppel-wei voor het dirigeren kent, vreest voor de dirigeerproef. Van de weinige resterende deelnemers slaagde alleen Kees Ravensbergen met Eager Erin van de Lage Duinen er in om met gehoorzame, degelijke doorzetting in het A-diploma te bemachtigen.

Frodo en ik lijden duidelijk onder een kleine overkill aan wedstrijden.