Overwinteren

Op een onverwacht moment heeft een alleraardigste verkoper van kampeerauto's me aangeboden om voor drie maanden een van zijn karren te huren "voor een bedrag dat je niet kunt weigeren." Inderdaad. Ik dacht dus geen vijf minuten na en zei: "Akkoord. Half december tot half maart." De perfecte gelegenheid om uit te vinden, of ik inderdaad zelf zo, veel en langdurig zou willen leven. Thuisgekomen realiseerde ik me pas dat ik dus drie weken later op pad zou zijn. Dan heb je even wat te regelen.

Natuurlijk gaat Frodo mee. Heel snel een Rabiës enting gehaald, want die is pas vier weken na enten geldig. Dus gaan we wel een beetje ongeldig op pad. In mijn prachtige kar kan geen bench staan, dus zal Frodo moeten leren om los in de auto te liggen. Maar als je negentien bent, dan vind je het best leuk om rond kerst en nieuwjaar met een ouwe tante door Frankrijk en Spanje te toeren en dus wil neef Jos mee, totdat zijn studie weer begint. Er is rechts geen passagiersportier en daar in het vooronder van de auto aan de voeten van Jos vindt Frodo het reuze gezellig. Dat wordt het voor ons alle drie. Dankzij de vrije aandacht en handen van Jos leert Frodo al snel dat hij op zijn kleedje behoort te liggen als de motor draait. Hij leert eveneens dat er nu twee mensen zijn met restjes na het eten. Langzaam aan leert Frodo ons dus dat we de restjes maar in zijn bak moeten verzamelen tot etenstijd voor hem. Beiden zondigen we nog wel eens daartegen, maar Frodo blijft nog net een braaf puppy dat niet meer dan netjes in ons eten is geïnteresseerd.

Het blijft regenachtig en druilerig ten zuiden van Parijs en dus sudderen we langzaam maar zeker verder af tot we er echt zin in krijgen in Mediterraan klimaat. Ook Frodo's wereld groeit, in de auto kan hij niets zien, maar nu krijgt hij een totaal andere buitenwereld. Vooral de temperatuur warmt ons lijf en humeur op. We besluiten de zee voor later op te zouten en nu met een westelijke slinger de Pyreneeën van Andorra aan te doen. Een schitterende route met gelukkig net niet te veel sneeuw voor mijn enorme kolos van slechts 6m lengte, maar wel 2,3m breedte en 3,3m hoogte. Ik heb de meest fantastische, solide en goed geoutilleerde LMC 5800I Globetrotter meegekregen, maar een heel huis op wielen rijdt toch echt anders dan een 2 liter Peugeotje 306.De wegen zijn redelijk sneeuw- en ijsvrij. Pas bergje af voel ik hoe massaal mijn huisje kan glijden. Deze sneeuwwereld bevalt Frodo best en mijn kleuters dartelen heel wat af.

Gaudi's Barcelona
De Middellandse Zee nodigt in december niet uit tot zwemmen, maar Barcelona biedt voldoende. We nemen de trein de stad in, maar daar blijkt pas dat honden in geen enkel ander openbaar vervoer mogen. Ook musea weigeren hem de toegang. Nu kun je architectuur ook van buiten bekijken, maar met vijf maanden is een kort dagje Barcelona voor Frodo akelig lang. Ik draag hem ten slotte af en toe maar of trek me even terug op een bankje, dat aan de voet van de Sagrada Familia voor mij ook geen straf is! Het kleine lijfje is totaal op als we in de trein naar huis zitten. Terwijl Jos door Barcelona blijft slenteren, vermaken Frodo en ik ons in de bossen rondom. Alleen een bezoek aan het Gaudi's fascinerende Park Guell laat ik me niet ontzeggen.
Jos gaat op de bus naar huis en Frodo en ik blijven achter met als hoofdplan om naast mijn huiswerk, intensief Andalusië te gaan "doen". Dat gaat wat anders lopen, maar houdt geen verband met de kronieken van Frodo. Samen trekken we rustig door de Spaanse binnenlandse hoogten. Alle dorpjes zijn cultuurhistorische schoonheden. Ik lees me suf over dit land, maar weet nog niks.

Van oefenen met Frodo komt niet veel. Telkens zijn we ergens anders en ik ken geen enkele terrein waar we komen. Heel af en toe (maar vaak genoeg) vinden we een verlaten olijfgaard. We wandelen de hellingen op en ik bedenk me dat een tennisballetje wel lekker de helling een stukje zou afrollen; een leuke nieuwe ervaring voor Frodo. De eerste paar ziet hij het balletje keurig op post zittend een eindje wegrollen. Later rolt er een een behoorlijk stuk verder weg en voor hem al heel snel uit zicht. Ik laat hem snel gaan en geniet zwijgend als hij met de neus aan de grond het gebied afspeurt en duidelijk in de juiste richting verder zoekt. We zijn beide trots als hij de lange helling met tennisbal op klautert.

Zo leert Frodo steeds verder trekkend omgaan met steden, dorpen en rotsige ruigten. Op een middag voordat we in Cordoba aankomen, klimmen we weer een muurtje over om even vrij te wandelen. Spanje biedt geen recreatieve gebieden, niet voor de doortrekkende reiziger, zoals zo luxe in Frankrijk en zeker niet om vrij te wandelen. Dus dan maar in een verlaten olijfgaarde, die toch vrijwel alle met Europese subsidie zijn aangelegd en ik vind dat die dus ook een beetje van mij zijn (maar dat is meer uit gebrek aan alternatief).

Een haas schicht weg uit een stukje hei waar even later Frodo heftig kwispelend zijn neus in stopt. Zo gefascineerd dat ik maar even ga kijken. Daar staat hij voor een piep jong haasje. Over een dergelijke confrontatie had ik zo vroeg in het jaar nog niet nagedacht en besluit in een eerste flits, Frodo zit te fluiten en hem vriendelijk netjes laat volgen. We doen wat volg en zit en even later geef ik hem weer vrij. Haarwild moet ik hem laten respecteren, zegt mijn intuïtie. Ik probeer veel verderop een paar apportjes, maar geef op want Frodo is met de kop niet bij de les. Terug naar de auto lopen we kennelijk dichter langs de plek van het haasje als ik denk. Ik zie Frodo naar die perfect onthouden plek racen en is weer even geboeid. Ik scheld even tegen mezelf over mijn onoplettendheid en roep naar Frodo "apport". Hij aarzelt geen moment en komt met opgeheven koppie en half open bek voorzichtig aangelopen. Hij durft mijn buit niet stevig vast te pakken en reikt het mij met open bekkie aan. Ik neem het ook heel snel aan en betast het minihaasje zorgvuldig. Het trilt ongedeerd. Frodo blijft gespannen zitten als ik het haasje terug in het leger breng. Hopelijk komt moer straks redden. Ik loop door en fluit zo'n 50m verder de nog gespannen zittende Frodo voor. We hebben beide weer zodanig genoten van deze ervaring dat het de censuur voor deze pagina heeft doorstaan.