one page back

Kleine, gretige leerling

Ik vind de vorderingen van dit kleine, prullerige hondje klein en groot tegelijk.

Blijven en steady zijn kan alleen worden geoefend als de hond dat mentaal aan kan. Hij wil wel maar is al gauw te onzeker en lijkt niet zonder me te kunnen. Het vertrouwen in mij is het laatste dat ik wil beschamen en het zelfvertrouwen van het handelen van de hond kan ik niet voldoende koesteren. Ik blijk in de praktijk minder ongeduldig dan ik verwacht.

Frodo is nu een echte Nederlandse hond, ingeschreven in het register van de Raad van Beheer, gechipt en al. Zijn stamboom heb ik evenwel met diverse tikfouten geseald teruggekregen en ik heb hem moeten vervalsen om de juiste gegevens erop te krijgen. Ik vind het te gek voor woorden, maar bij de Raad van Beheer schijnt dit normaal te zijn. Wat hebben ze gedaan? Op de originele Engelse stamboom heeft de Raad het Nederlandse stamboomnummer erop getikt en daarna - om fraude tegen te gaan - geseald en aan mij teruggezonden. Maar het was niet moeilijk om te zien dat het NHSB nummer fout was. Dat bestaat normaal uit 7 cijfers en op deze stamboom ineens uit 8 cijfers. Telefonisch kreeg ik te verstaan dat ik hem maar moest terug zenden, waarna men hem bij de Raad zou vervalsen tot het juiste nummer. Nou, dat nummer veranderen kan ik dan zonder kosten zelf ook wel met een voltstift over het plastic. Dus het is maar dat iedereen het nu weet: de stamboom van Frodo is vervalst.

Het is curieus te noemen dat de regelgever
straffeloos zulke blunders mag maken. Het is net zo iets als een overheid, die meent zelf boven de wet te staan. Mijn achting is niet gestegen...
Twee weken geleden heeft Frodo met de dierenarts vrienden gemaakt. Dat ging met koekjes, dus was ie beste maatjes! Of die prik zeer deed? Welke prik?
Gezellig op tafel die witte jas in haar gezicht gelikt. Lief, joh!

Op een waggelig vlonder bleek het prul 10 kilo te wegen; hij was toen 14 weken. Dat zal wel niet veel zijn in vergelijk met al die rasgenoten die in vergelijk wat meer olifantenvoetjes hebben. Zeker op deze
leeftijd. Met opzet voer ik een volwassen voeder, omdat ik die excessieve groei wil voorkomen. Tot dusverre ziet mijn pup er prima en evenwichtig uit. Hij is wel wat klein, maar goed in balans. Ik zal mijn best doen om elke vorm van overgewicht tegen te gaan zonder uitstekende ribben te willen zien en zijn conditie zorgvuldig op te bouwen. Voorlopig kan ik daar niet veel aan doen.

Vooruitlopend daarop heb ik van de week de fiets mee genomen tijdens onze wandeling. Langzaam zal hij het normaal moeten vinden om netjes naast de fiets te kunnen lopen. Ik voel me totaal belachelijk als blijkt dat Frodo die fiets een heel normaal voorwerp vindt en als ik erop stap, hij keurig naast blijft lopen. Er valt hier niks te leren, naast de fiets lopen kan-ie al en lijkt de normaalste zaak van de wereld te zijn.
Goed, als er dan niks mee te leren valt kan die fiets voorlopig wel weer in de stalling, want voor echt lopen aan de fiets is hij voorlopig nog veel te jong.

"In de keuken moet je je erg braaf gedragen,
want dan willen die lekker luchtjes ook wel
eens aangereikt worden om op te smikkelen."