Koude neus !

Dat onze neus totaal anders is dan die van de hond, zoveel is wel duidelijk.
Vannacht was het -12°C. Bij deze kou hebben honden geen loopneus. Honden krijgen vooral een loopneus als ze (seksueel?) opwindende geuren aantreffen; elke reu eigenaar kent dat. Maar laten we het over de jachtneus hebben.

Bij koud en mooi weer krijgen de honden duidelijk op een andere manier informatie tot zich. Het oogt dat een hond slechter werkt of moeilijker vindt.
Je ziet dat de hond wel werkt op iets, maar heel anders dan bij +10°C vochtig weer.

Op jacht kennen we het verschil tussen aangeschoten wild dat zich drukt en dat de geur bij zich lijkt te houden, in tegenstelling tot dood wild. Maar daarnaast ook het verschil in de 'atmosferische toestand', zoals jarenlang voorzitter van de NRC, jonkheer Willy Quarles van Ufford, het placht te benoemen.
De atmosferische toestand bij mooi, koud weer is voor de jachthond "slecht" te noemen.

Bij de training is je oefening dus heel veel eenvoudiger en als de hond de dummy niet in de neus krijgt, reken het hem niet aan. Dan breek je meer af, dan je opbouwt.

Rennen achter een fladderende, lamme fazant kan iedereen.
Maar misschien was dit hieronder wel een diep weggedrukte fazant en een meester klus!