Aandacht van de pup,

waar ligt het initiatief?

De belangrijkste factor die voor mij geldt is dat de pup en ik een goede band opbouwen. Zonder intensief en natuurlijk contact is er geen toekomst. Maar contact hebben met honden kent vele varianten. Veelal ziet het er uit als een bedelpartij van de baas of de hond toch alsjeblieft aandacht zou willen schenken aan de baas. De zogenaamde baas die bedelt om de aandacht van zijn hond; hoe belachelijk kun je het bedenken?
Toch is dit de meest voorkomende situatie: de hond kijkt dan even op en dat korte moment dromen we weg "mijn hond heeft aandacht; mijn hond adoreert me!" Maar het moment dat de hond opkijkt, is slechts heel kort en vaak meer van "en nu vrijgeven of ik ga toch!" en meestal vertrekt hij al weer terwijl zijn baas nog wegzwijmelt.
En als u denkt dat u dat niet overkomt, dan wil ik nog wel even opmerken dat het ten minste 98% van de massa overkomt. Ja, ik ben ook een uit die massa; zij het dat het mij misschien minder vaak overkomt, maar soms betrap ik mezelf er toch op. Nu is fouten maken een onderdeel van een hond opvoeden, dus dat is niet erg, als je er maar van leert zodat je steeds minder fouten maakt. Degenen die geen fouten maken, zijn blind, liegen en/of laten nooit wat zien.

Honden zijn daarin net mensen: zij zien je alleen staan als ze baat bij jou hebben.
En als je je dat realiseert dan valt er veel te winnen.

Zwijmelen is dus niet aan de orde!
Bedelen evenmin.
Hoe krijg ik dan zijn aandacht? Simpel, door constant nieuwe initiatieven te nemen en verrassend te zijn en onverwacht, maar daarmee altijd de aandacht van de pup stimuleren.

Een simpel voorbeeld: zodra de pup in de nieuwe tuin is, dan loopt het hele gezin en de buurt uit om met zijn allen "ahhh" en "kijk!" en "hij doet dit" en "hij doet dat!" achter de pup aan te roepen en er klassikaal achteraan te lopen. Altijd maar weer loopt de baas achter zijn pup aan om te verhinderen dat er iets verkeerds gebeurt. Maar als jij als baas achter je hond aan loopt, wie heeft er dan de leiding? Nou?
En zo leren alle pups dat de leiding bij hen ligt. Doe iets leuks en de baas schenkt je aandacht. Loop bij hem weg en hij komt achter je aan gerend. Een gedrag wat de pup zijn hele leven niet meer zal vergeten! En de baas? Die wist niet eens wat hij deed.

Maar schrijf ik hierboven nog "loop weg en hij komt achter je aan gerend", dat geldt voor elk individu dat het initiatief neemt. Laat dus het initiatief bij jou liggen.
Met mijn lichaamstaal geef ik aan welke richting ik ga. Ik hoef geen geluid te maken, niet om aandacht te bedelen, niet te jodelen, nee, ik hoef simpelweg tijdig, rustig en doortastend de leiding te nemen door een richting uit te lopen en als de pup achter mij aanrent, dan komt mijn hand naar hem toe: fijn als je de baas volgt.

Zo is het en niet anders.
Nu nog zorgen dat theorie en werkelijkheid samen vallen, dat is minder eenvoudig. Doe je best.