Coupe d'Europe 2011

Ton Buijs was deelnemer en doet verslag
Reims, Frankrijk, 29 en 30 oktober 2011

Heel vaak wordt gezegd dat meedoen belangrijker is dan winnen. Dit jaar zag ik enkele teams of individuele deelnemers die dit wel erg letterlijk hebben genomen. Als je hond inspringt tijdens de eerste drift, of je hond krijgt een eenvoudig te markeren fazant op ongeveer 100 meter niet binnen, dan moet je je gewoon heel diep schamen. Een ongeluk zit in een klein hoekje maar sommige tekortkomingen moet je wel juist kunnen inschatten voordat je voor een veldwedstrijd inschrijft en zeker als het gaat om de Coupe d'Europe.

Het Nederlandse team
Even iets over de prestaties van ons team. De hond van Dick Heijman sprong al vrij vroeg in tijdens de eerste dag, dus einde oefening. De hond van Rinus Heijmans kreeg een eye-wipe in de tweede beurt en op een IT wedstrijd ben je dan direct klaar. Petra Vingerhoets kreeg en eye-wipe op haar 4e beurt, dacht ze. Uiteindelijk krijgt ze haar werkboekje terug met een EL. Waarschijnlijk omdat de keurmeesters vonden dat haar hond onvoldoende in de hand was, dit had de keurmeester haar moeten vertellen; keuren is ook een vak. Het kan nog gekker.
Ik ging erg goed en mijn eerste 4 opgaven waren foutloos, deelde een mooie eye-wipe uit in mijn 3e beurt en tot mijn 5e opdracht was ik de beste hond van de groep, zo vernam ik enkele dagen later van mijn goede vriend Stef Bollen, die ook keurde, zij het in een andere groep. Onze groep werd gekeurd door een van de Franse keurmeesters en een Engelse (Dianne Harrison).

Eye-wipe van de keurmeester
In mijn 5e opgave kreeg ik samen met een Noor een eye-wipe van de keurmeesters. Ik moest in een gebied van ongeveer 200 meter diep en 70 meter breed de laatste fazant nazoeken, in dat gebied waren 25 fazanten geschoten, die door de honden waren opgeraapt. Ik stuurde Lynn uit en hij was echt in vorm die dag. In no-time heb ik hem op de juiste diepte zitten en ik laat hem gestructureerd terugjagen tot bijna aan de voet. Als ik hem iets naar rechts weer 200 meter diep zet, merkt de keurmeester op dat het waarschijnlijk niet dieper is, dus weer laat ik mijn hond terugjagen, ik herhaal dit ritueel nog twee keer en dan is het tijd om een andere hond te proberen. Ook hij krijgt de vogel niet binnen. Er stonden nog 4 keurmeesters van een andere groep en die boden aan om 'onze' keurmeesters te helpen met zoeken. Uiteindelijk vinden ze op de grens van het gebied op ruim 200 meter die bewuste fazant. Eye wipe!

FCI normen
Al tijdens de dag bleek zichtbaar dat onze beide keurmeesters niet echt prettig samen werkten. De Franse FCI keurmeester is er bij om te zorgen dat de FCI reglementen gerespecteerd worden (de UK maakt geen deel uit van de FCI). Hij had dus moeten weten dat ik met 4 foutloze apporten en één eye wipe, reglementair een ZG had moeten krijgen. Als je voor een dergelijke wedstrijd niet de moeite kunt nemen om even een reglement door te lezen, dan wordt het tijd om te gaan kantklossen denk ik. Daarnaast viel, voor de deelnemers, zichtbaar op, dat de ervaren Engelse keurmeester zich groen ergerde aan de inzichtloze Fransman. Op een bepaald moment merkte ze met een prachtig Engels accent op 'It feels like pushing blood out of a stone', dat zegt genoeg.

Franse nonchalance
De hele organisatie was teleurstellend slecht. We zouden de eerste dag beginnen om 9.30 en ik denk dat we om 11.00 uur al in het veld waren. Er waren honden die om 15.00 uur 's middags nog maar 1 apport hadden gehad.
De sfeer onder de voorjagers was wel erg goed; weer veel goede vrienden ontmoet en we hebben natuurlijk talloze grapjes gemaakt over de organisatie. Zo werd een groep, inclusief keurmeesters vergeten om me te nemen voor een late lunch (om 17.00 uur). Later hoorde ik ook dat de twee Schotse keurmeesters op het Vliegveld Charles de Gaulle in Parijs 4 uur stonden te wachten, omdat men was vergeten vervoer te regelen naar het hotel.

Belgisch team winnaar
De Belgen hebben net als twee jaar geleden weer gewonnen. Volkomen terecht, in België steekt het niveau op de veldwedstrijden met kop en schouders boven de rest van Europa uit. In België zit er geen verschil tussen hun nationale CACT reglement en het FCI CACIT reglement. Alle honden die in België presteren, doen dat ook daar buiten, waarvan de prestatie op de Coupe d'Europe het onomstotelijk bewijs levert.

1 België
2 Denemarken
3 Oostenrijk
4 Frankrijk